Iedereen die iets verkoopt in deze hoek noemt het een leerplatform. Een videodienst met een wachtwoord erop noemt zich zo en een systeem waarmee een ziekenhuis zijn verplichte scholing bijhoudt ook. Die twee hebben bijna niets gemeen. Als je je zoektocht begint met de term, zoek je op een woord dat alles kan betekenen.
Handiger is om te kijken naar wat een systeem eigenlijk doet. Vrijwel elk pakket in deze markt doet drie dingen, in wisselende verhoudingen: het bewaart lesmateriaal, het bepaalt wie daarbij mag en het houdt bij wat iemand heeft gedaan. Alles wat je verder tegenkomt is een variatie op die drie.
De drie kerntaken
Materiaal bewaren. Video's, teksten, opdrachten, werkbladen. De vraag die er hier toe doet is niet of het kan, want dat kan overal. De vraag is hoe je er weer uit komt en hoeveel werk het is om iets te wijzigen als je het al aan honderd mensen hebt gegeven.
Toegang regelen. Wie mag wat zien, vanaf wanneer en hoe lang. Dit is waar de meeste verschillen zitten. Een systeem dat losse cursussen verkoopt, denkt in bestellingen. Een systeem voor bedrijven denkt in functies, afdelingen en verplichte scholing. Die twee manieren van denken zitten diep in de software en zijn achteraf niet om te bouwen.
Voortgang bijhouden. Van "video gezien" tot een toetsuitslag met een cesuur, een herkansingsregeling en een geldigheidsduur. Hoe zwaarder je eisen hier, hoe kleiner de groep systemen die er echt aan voldoet. Meer daarover staat in heb je certificaten en toetsen nodig.
Wat een leerplatform niet doet
Het maakt je cursus niet goed. Dat klinkt flauw, maar het is de meest voorkomende teleurstelling. Mensen kiezen een systeem in de hoop dat het probleem daarmee is opgelost en merken dan dat ze nog steeds zelf moeten bedenken wat ze gaan onderwijzen, in welke volgorde en waarom iemand dat zou afmaken.
Het levert ook geen erkenning. Een platform kan een certificaat afdrukken met jouw logo erop, maar of dat certificaat ergens voor telt, bepaalt een beroepsvereniging of een register. Zo'n register kijkt naar je programma en naar je organisatie, niet naar je software. Wat het platform wel moet kunnen, is aanleveren wat zij opvragen: wie er aanwezig was, hoeveel tijd erin zat en een nummer dat later te controleren is.
En het brengt geen publiek mee. Op één uitzondering na, want dat is precies wat een marktplaats verkoopt. Daar staat tegenover dat je op een marktplaats geen klantenbestand opbouwt. En een besloten groep die erbij zit komt niet vanzelf tot leven, want waarom zo'n groep doodbloedt ligt zelden aan de software.
De vier hoeken van de markt
Grofweg kom je vier soorten tegen, plus de mogelijkheid om iets te laten bouwen. Ze staan uitgewerkt in de vergelijking van vijf soorten, maar in het kort:
- Iets op je eigen website. Een module of plug-in bij de site die je al hebt. Alles is van jou, inclusief het onderhoud. Zie een cursus op je eigen website zetten.
- Een kant-en-klaar cursusplatform. Je logt in, zet je lessen erin, koppelt er deelnemers aan. Gericht op mensen die zelf verkopen.
- Een marktplaats. Je publiceert bij een partij waar het publiek al zit. Zij regelen de betaling en houden een deel in.
- Een leermanagementsysteem voor bedrijven. Gericht op groepen, functies, verplichte scholing en rapportage aan een leidinggevende.
De grenzen vervagen wel. Er zijn cursusplatforms met een serieuze toetsmotor en er zijn bedrijfssystemen waarin je iets kunt verkopen. Maar elk pakket heeft een zwaartepunt en dat zwaartepunt merk je bij alles wat je erbuiten probeert te doen.
Waarom de term er toch toe doet
Als je een offerte aanvraagt, bepaalt het woord dat je gebruikt welk soort partij reageert. Vraag je om een LMS, dan krijg je een aanbieding met gebruikerslicenties, een implementatietraject en een rapportagemodule. Vraag je om een cursusplatform, dan krijg je een maandprijs en een verkoopfunctie. Beide partijen zullen zeggen dat ze je probleem kunnen oplossen.
Daarom is het handiger om je vraag te stellen in de vorm van je eigen situatie. Niet "wat kost jullie LMS", maar "ik heb per jaar driehonderd deelnemers die zelf betalen, er moet een certificaat met een uniek nummer uit komen, ik beheer het alleen en ik wil dat het op mijn eigen domein staat". Wie daarop een concreet antwoord geeft, heeft je begrepen. Wie daarop een productdemo stuurt, niet.
Een lijst met dat soort eisen maak je in een half uur en hij bespaart je maanden. De keuzehulp loopt dezelfde vragen met je door en zet ze om in een profiel dat je mee kunt nemen naar het gesprek.